ویروس کرونا 98اربعین 00اسلاید 1 - جدید
فارسیEnglish

راز درس خواندن چیست و چطور آن را جذاب کنیم؟

راز درس خواندن و جذاب کردن آن یکی از مواردی است که همه ما دوست داریم بدانیم. چرا یک چیز برای همه ما کاملا روشن است: “درس خواندن خسته کننده است”. همه ما بارها با این وضعیت روبرو شده‌ایم که تا جزوه‌ یا کتاب را باز می‌کنیم، هر کاری دیگری به نظرمان جذاب‌تر می‌آید. اما به هرحال گاهی مجبور به درس خواندن هستیم. این‌جاست که این سوال مطرح می‌شود: “اگر مجبورم درس بخوانم، حداقل راز درس خواندن جذاب چیست؟ اصلا راهی برای آن هست؟ جواب “بله” است!

-ادامه مطلب-

ایجاد علاقه به مطلب

علاقه، عنصر اصلی است. برای اینکه بتوانید وارد عمق مطالب شوید، نمی‌توانید یک راست سراغ جزئیات بروید. ابتدا باید در مورد آن کنجکاو شوید. مثلا هیچ کس قبل دیدن فیلم ارباب حلقه‌ها، سراغ کتاب “تاریخچه سرزمین میانه” نمی‌رود. معلمان کار بلد متوجه این واقعیت هستند. ولی اگر شما چنین دبیران و اساتیدی در اختیار ندارید، باید خودتان اقدام کنید. امروزه در هر زمینه‌ای افرادی خوش ذوق پیدا می‌شوند که حرف جذاب و خارج از چهارچوبی در مورد آن داشته باشند، از آنها استفاده کنید و درس را شیرین‌تر کنید علاوه بر اینکه نکات بیشتری هم یاد می‌گیرید. البته دقت کنید که در این کار زیاده‌روی نکنید و تمام زمانی که باید برای مطالعه می‌گذاشتید را ضرف گشت‌وگذار در اینترنت نکنید. پس عنوان درس یا یک سرفصل بخصوص را انتخاب کنید، مرورگر خود را باز کنید و به دنبال ویدئو، کتاب یا مطلبی در مورد آن بگردید، یا اگر دوست و آشنایی علاقه‌مند به آن حوزه می‌شناسید، با او صحبت کنید.

طرز فکر رشد را به کار گیرید

با دو طرز فکر رشد و محدود آشنا هستید؟ طبق این طرز فکر، افراد نسبت به یادگیری مطالب دشوار دو دیدگاه دارند: ذهنیت محدود (Fixed mindset) یا ذهنیت رشد(Growth mindset).

افرادی که ذهنیت محدود دارند، باور دارند که استعداد و هوش ذاتی است. به طور مثال اگر با یک مساله سخت ریاضی مواجه شوند، با خود می‌گویند: “من استعداد ریاضی ندارم”

در مقابل، افرادی که ذهنیت رشد دارند باور دارند که می‌توانند در هر زمینه‌ای رشد کنند. این افراد اگر با چالشی روبرو شوند، با خود می‌گویند: “من می‌توانم در این زمینه بهتر شوم.. کافیست به اندازه کافی تلاش کنم”

پس راز درس خواندن این است که دید خودتان را نسبت یه خود و کلاس‌هایتان تغییر دهید. به جای اینکه کلاس و درس را به چشم مجموعه‌ای از تمرینات و آزمون‌ها برای ارزیابی میزان هوش و ذکاوت خود ببینید، به عنوان فرصتی برای یادگیری و رشد ببینید. اگر بتوانید ذهنیت رشد را در زندگی خود اعمال کنید، نه تنها راز درس خواندن بلکه راز موفقیت در هر زمینه‌ای که بخواهید را پیدا کرده‌اید و تبدیل به فرد موفقی خواهید شد. آن وقت زندگی برایتان زیباتر و جذاب‌تر می‌شود و احساس می‌کنید هیچ‌ چیز نمی‌تواند مانع رسیدن شما به خواسته‌هایتان شود.

به همراه یک دوست درس بخوانید

مطالعه به همراه فردی دیگر، یک روش عالی برای مسئولیت‌پذیری در یادگیری است. در عین حال این راهکار یک شمشیر دو لبه است:

۱- ممکن است باعث حواس‌پرتی هم شوید و راز درس خواندن به فراموش کردن درس خواندن تبدیل کنید.

جمعی از دوستان نزدیک را در نظر بگیرید که تصمیم گرفته‌اند باهم برای آزمون هفته بعد خود مطالعه کنند، ولی در عمل این برنامه به صحبت در مورد بازی جدیدی که یکی از آن‌ها به تازگی امتحان کرده یا سر در آوردن از کافه‌ای در همان حوالی می‌انجامد.

۲- دوست شما تمام تمرین‌ها را حل می‌کند و شما هیچ چیزی یاد نمی‌گیرید

اگر با دوستی بسیار درس‌خوان که سر کلاس سراپا گوش است، شریک شوید و شما چنین وضعیتی نداشته باشید، در عمل چیزی عایدتان نخواهد شد. (حداقل از نظر یادگیری!) چنین افرادی بسیار سریع‌تر از شما تمرین‌ها و مطالب را تمام خواهند کرد. شاید در کوتاه مدت چنین وضعیتی خوشایند باشد، ولی در انتها شما چیزی یاد نخواهید گرفت، چرا که آنها به جای شما یاد گرفته‌اند. راز درس خواندن با دوستان این است که همه در یک سطح باشید و باهم پیش بروید، اگر هم دوست شما درس‌خوان‌تر است، شما باید خودتان تمرین‌ها را حل کنید و از اینکه یاد گرفته‌اید اطمینان پیدا کنید.

محیط درس خواندن خود را عوض کنید

محیطی پویا و مرتب لذت شما از کارتان را افزایش می‌دهد.

یک راز درس خواندن حضور در مکان مورد علاقه‌تان است. چند مکان بخصوص را انتخاب کنید و به صورت دوره‌ای در آنها درس بخوانید. مثلا یک کافه خلوت،   گوشه‌ای از کتابخانه محله یا دانشگاه‌تان که شخصا دوستش دارید، یا می‌توانید میز کار یا گوشه‌ای از اتاق خود را به نحو خاصی بچینید و از آن استفاده کنید.

علاوه‌بر این می‌توانید لیستی از موسیقی‌های مورد علاقه‌تان که باعث تمرکز می‌شود بسازید، یا همواره با یک نوشیدنی یا خوراکی خاص مطالعه خود را شروع کنید. این تغییرات کوچک باعث می‌شود با این تصور که قرار است در محیطی دل‌انگیز، با موسیقی مناسب و نوشیدنی دلخواه‌تان درس بخوانید، بی‌صبرانه منتظر شروع زمان مطالعه خود شوید.

 

پاداش‌های کوچک برای خود در نظر بگیرید

بخشی از انگیزه‌ تکمیل یک کار، وابسته به پاداشی است که در قبال آن دریافت می‌کنید. البته که در مقابل درس خواندن پاداش‌هایی بزرگ و نهایی می‌گیرید؛ مثل نمره خوب، قبولی در دانشگاه مناسب یا فارغ‌التحصیلی با معدل بالا. با این حال یک راز درس خواندن در نظر گرفتن پاداش‌های جزئی‌تر ولی به همان اندازه با ارزش برای زمان حال است. این پاداش‌های کوچک می‌توانند انگیزه لازم و کافی برای تکمیل یک تمرین یا ساعات مشخصی درس خواندن باشند، مثل یک قسمت سریال دیدن بدون عذاب وجدان یا یک شکلات به ازای هر فصل کتاب درسی‌تان باشد! البته خودتان را گول نزنید، چک کردن شبکه‌های اجتماعی یا ایمیلتان نمی‌تواند جایزه‌ای برای انجام کار باشد. یک نکته مهم دیگر، برنامه‌ریزی این پاداش‌هاست. یعنی اینکه وقتی از قبل می‌دانید به محض تمام شدن بخشی از درس به آن پاداش می‌رسید، پاداش در ذهنتان به عنوان محرک عمل خواهد کرد و قدرت یادگیری را هم افزایش خواهد داد.

بخش زیادی از کارهای درسی و مدارس از کنترل شما خارج است. مانند معلمان خشک و بی‌روح، کتاب‌های درسی سنگین و کسل کننده و تمرین‌های بی‌هدف و غیر‌آموزنده و… ولی اگر با ذهنیتی درست و خلاقانه با این‌ها روبرو شوید و سعی کنید هر چیزی که در کنترل شماست را به جذاب‌ترین شکل انجام دهید، به احتمال زیاد راز درس خواندن جذاب را هم پیدا خواهید کرد.

 

1 شهریور؛ روز ابوعلی سینا و روز پزشک

در ایران، اول شهریور ماه، همزمان با زادروز بوعلی سینا، به پاس تألیفات و خدمات وی، به علوم پزشکی و فعالیت وی در این رشته، و تجلیل از پزشکان، روز پزشک نام گذاری شده‌است. در کشورهای دیگر، روزهای دیگری، با توجه به رویدادهای محلی برای این مناسبت در نظرگرفته شده‌اند.

در فرهنگ اسلامی، ارزش دانش گرانقدر پزشکی و فعالیت حرفه ای طبیب تا بدان اندازه والا و عظیم است که طبیب مظهر اسم شریف محیی و احیاء گری معرفی شده است و همچنین در متن فرهنگ و حیات اجتماعی مردمان این مرز و بوم نیز طبیب و طبابت از جایگاه ویژه و اهمیت والایی برخوردار بوده است تابدان اندازه که بیماران و دردمندان نه فقط برای جستجوی تسکین و درمان دردهای جسمانی خویش، که بلکه در مقام مشاوره و هدایت جویی در همه ابعاد زندگی فردی و اجتماعی خود به حکیم و طبیب متوسل می گردیده اند 

 -ادامه مطلب-

پزشکی ابن سینا

ابوعلی سینا حکیم، فیلسوف، طبیب و دانشمند بزرگ ایرانی که در جهان غرب به نام(Avicenna) و با لقب "امیر پزشکان" شناخته شده است، در ۳۷۰ قمری (۱ شهریور ۳۵۹) در شهر بخارا به دنیا آمد.

ابوعلی سینا، نه تنها یکی از بزرگ ترین فیلسوفان جهان، بلکه یکی از برجسته ترین چهره های تاریخ پزشکی در همه دوران هاست. مهم ترین اثر وی در پزشکی، کتاب قانون (القانون فی الطب) است که آن را پیش از سال 406 هجری قمری، یعنی در حدود 35 سالگی تألیف کرده است. این کتاب طی چندین سده، چه در سرزمین های اسلامی و چه در اروپای سده های میانه، همه کتاب های دیگر را در سایه خود نهاده بود.

اعتبار و شهرت کتاب قانون در محافل پزشکی جهان اسلام تا بدان جا رسیده بود که نظامی عروضی درباره آن چنین می گوید: «اگر بقراط و جالینوس زنده شوند، روا بُوَد که پیش این کتاب سجده کنند». البته ابن سینا به جز قانون، کتاب های دیگری هم در علم پزشکی نوشته است؛ کتاب هایی مانند الارجوزةٌ فی الطب که در قالب شعر نوشته شده و خلاصه مطالب کتاب قانون است، مقالة فی احکام الادویه القلبیه، رساله فی الفَصد، رساله فی القولنج و... .

 

ابن سینا و بحث و مناظره با دانشمندان


ابوعلی سینا در دوره ای درخشان از تمدن ایران زمین می زیست که دانشمندان چندی با او هم دوره بودند. ابن سینا از احوالات آن ها با خبر بود و بسیاری از ایشان، و از آن شمار ابوریحان بیرونی و ابوسعید ابوالخیر ملاقات، مناظره و نامه نگاری داشت.
می گویند هنگامی که ابن سینا، آن دانشمند عقل گرا، با ابوسعید ابوالخیر، آن عارف بزرگِ اهل کشف و شهود، به هم برخوردند، ساعت های بسیاری در اتاقی نشستند و جز به ضرورت از ن خارج نشدند و به مباحثه و مناظره پرداختند. چون بحث به پایان رسید و هر دو خارج شدند، به بوعلی گفتند: ابوسعید را چگونه یافتی؟ گفت: آن چه من می دانم، او می بیند. از ابوسعید هم پرسیدند: پورسینا را چگونه دیدی؟ گفت: آن چه ما می بینیم، او می داند.

 

فراز و نشیب زندگی ابوعلی سینا


ابوعلی سینا، زندگی یکنواختی نداشت. در مدت عمر او، وقایع و حوادث گوناگون و متعددی بر او گذشت که از وزارت و مشاور حکومت گرفته، تا دربه دری و آوارگی و تبعید خود خواسته و حتی زندان را دربرمی گرفت. ولی با وجود این، پورسینا خم به ابرو نیاورد و با جهد و تلاش، آثار گران سنگی به زبان های عربی و فارسی نوشت که گاه تا 450 عدد کتاب و رساله به او نسبت می دهند.

ابوعلی سینا در دو هفته آخر عمر پر بار خویش، به اطعام فقیران پرداخت و بردگان را آزاد ساخت و تمام قرآن را هر سه روز یک بار تلاوت کرد تا سرانجام در 58 سالگی، در روز جمعه اول رمضان سال 428 هجری قمری، مطابق 28 خرداد ماه 416 هجری شمسی در همدان بدرود حیات گفت و بدین سان، شمع زندگی یکی از درخشان ترین چهره های علم و حکمت جهان خاموش شد.


ارزش پزشکی


هر اندازه موضوع علمی پر اهمیت و هدف آن مقدس تر باشد، آن علم هم از ارزش و اهمیت بیش تری برخوردار خواهد بود. موضوع دانش پزشکی بدن انسان، و هدف آن تأمین سلامت و تندرستی آدمی است، و اهمیت این موضوع و هدف از دیدگاه اسلام بر کسی پوشیده نیست؛ زیرا اسلام تا آنجا به سلامت انسان اهمیت می دهد که اگر تکلیف واجبی به تندرستی آدمی لطمه بزند، نه تنها انجام آن از نظر شرع لازم نیست، که در چنین شرایطی انجام آن حرام خواهد بود.

در اسلام، علم پزشکی همتای علم دین، ارزشمند به شمار آمده است؛ چنان که امام علی علیه السلام فرمود: «دانش بر دو نوع است: دانش دینی و دانش بدن و سلامت آن». که اولی در تعدیل و سلامت روح آدمی می کوشد و دومی برای تندرستی و صحّت جسمی انسان تلاش می کند.

  

نیاز به پزشک ماهر


پزشکی حرفه ای است که در هیچ دوره ای، مردمان از آن بی نیاز نبوده و نیستند. تا دنیا، دنیاست، بیماری در آن فراوان یافت می شود و بیماران هم چاره ای جز مراجعه به پزشک و درمان ندارند. حضرت امام صادق علیه السلام در حدیثی گهربار، مردمان را از سه گروه بی نیاز نمی داند، ایشان می فرماید: «اهل هیچ سرزمینی از وجود سه طایفه و گروه که در کار دنیا و آخرتشان به آنان پناه برده می شود، بی نیاز نیستند و اگر آن ها را نداشته باشند، بی بهره و سرگردان می شوند: فقیه دانشمند پرهیزکار، زمامدار نیکوکارو مورد اطاعت، و پزشک ماهر و مورد اعتماد».

 

راز داری در حرفه پزشکی


راز داری، از وظایف اخلاقی و دینی هر مسلمانی است. در حدیثی آمده است: «راز برادر مسلمان خود را به دیگران بازگو کردن، خیانت است». این فریضه اخلاقی در مورد پزشک، بنا به اقتضای شغلی، از اهمیت بیش تری برخوردار است؛ زیرا با ایجاد اعتماد، بیمار با خیال آسوده، بیماری خویش را بیان می کند و درمان را آسوده می سازد. حضرت علی علیه السلام در این مورد می فرماید: «کسی که زوایای پنهان بیماری اش را کتمان کند، پزشکش از معالجه وی عاجز می ماند».

در این خصوص، در سوگندنامه پزشکی بقراط حکیم آمده است: «آنچه در حین انجام دادن حرفه خود، و حتی خارج از آن، درباره زندگی مردم خواهم دید یا خواهم شنید، که نباید فاش شود، به هیچ کس نخواهم گفت؛ زیرا این قبیل مطالب را باید به گنجینه اسرار سپرد».

 

نیک خلقی در حرفه پزشکی


چهره باز پزشک و خوش خلقی اش، نیمی از درمان است و زبان خوش او، دوای بیمار. پزشک بداخلاق، تحمّل شنیدن درد دل و سخنان بیمار را ندارد و به او فرصت سخن گفتن نمی دهد و این، باعث درمان ناموفق می شود، ولی نیک خلقی، هم باعث آرامش و راحتی پزشک است و هم بیمار او. امام علی علیه السلام در روایتی گهربار، از پزشک به عنوان رفیق نام برده و می فرماید: «به مانند پزشکی رفیق باش که دوا را آن جا و آن گونه ای قرار می دهد که مفید باشد». پس بر پزشک است که با نیک خلقی، در دل بیمار جا باز کند و خود را رفیق و همدم او بداند، تابیمار هم او را یار و دوست خود بداند و از او کمک بطلبد.


با اشتباهات نوجوانان چگونه برخورد کنیم؟

یکی از مسائلی که پدر و مادرها در زمان نوجوانی باید به آن توجه خاصی داشته باشند، نحوه درست مدیریت اشتباهات نوجوان است. والدین باید در موقعیت های گوناگون در کنار نگهداری از فرزند خود به وی اجازه ازمون و خطا بدهند چراکه همه ما همواره از اشتباهات خود بیش ترین درس را می گیریم و نوجوان هم از این قانون مستثنی نیست.

اشتباهات نوجوان از آن مقولاتی است که اگر بدان توجه نکنیم امکان دارد سبب ایجاد بحران در خانواده شود. در دوران نوجوانی فرد مدام به ازمون و خطا می پردازد، بنابراین طبیعی است که اشتباهات زیادی از وی سر بزند.

-ادامه مطلب-

وظیفه والدین در این شرایط این است که جهت سلامت روان و خود اتکایی نوجوان فضا و رابطه مستحکمی را در محیط خانواده ایجاد کنند تا نوجوان بتواند از خطاهایش درس بگیرد. در این دوران شخص از بچگی فاصله گرفته و به طرف بزرگسالی می رود.

ولی هنوز تجربه ها و مهارت های بزرگ سالی را کسب نکرده به همین دلیل است که دچار خطاهای زیادی می شود. نقش و شیوه برخورد با فرزندان در سن بلوغ تأثیر بسیار زیادی در شکل پذیری شخصیت و آینده آنها دارد. در ادامه به بعضی از رفتارهای والدین در مواجه با اشتباهات نوجوانان می پردازیم.

 

برای جلوگیری از اشتباهات نوجوان ارتباط خود را با وی صمیمی کنید

 

صمیمی بودن والدین با فرزندانشان میتواند بسیاری از مسایل را حل کند. و همچنین هنگامی که نوجوانی رابطه صمیمی و دوستانه ای با والدین خویش داشته باشد بیشتر ممکن است  از آن ها الگو برداری و پیروی کند. بسیاری از اشتباهات نوجوانان به علت عدم وجود رابطه ای گرم و صمیمی در محیط خانواده است. هنگامی که نوجوان محبّت کافی را در خانواده دریافت نکند به طرف دوستان ناباب می رود.

 

به نوجوان خویش فرصت جبران بدهید

 

هر خطایی میتواند فرصتی برای ایجاد انگیزه در نوجوان هم باشد. خانواده ها باید تلاش کنند زمینه های جبران اشتباهات را برای فرزند خویش ایجاد کنند. والدین باید این احساس را در فرزند خویش ایجاد کنند که میتواند اشتباهاتش را جبران کند و به نوجوان خود فرصت دهند تا تجربه کند.

والدین باید روحیه امید و نشاط را در او بهبود ببخشند تا حس گناه ناشی از اشتباه مانع از کارکرد وی برای جبران خطاها و رسیدن به هدفش در زندگی نشود. این باور باید در نوجوان شکل بگیرد که چنانچه خطا نموده، وجودش بد نیست بلکه آن کار و به ویژه رفتارش؛ خطا و اشتباه بوده و میتواند رفتار خود را بهبود ببخشد. هنگامی که والدین این ها را به نوجوان بیاموزند مسوولیت پذیری را هم در وی تقویت می کنند.

 

مهربانی نشانه احترام و قاطعیت به یک نوجوان در سن بلوغ است

 

به عنوان والدین یک نوجوان سرمشق فرزندتان باشید و به آن ها احترام بگذارید و محبّت کنید. تلاش کنید در محیط منزل و مدرسه فضای خوشحالی را برای نوجوانان خود به ارمغان آورید. محبّت و احترام خود را به نوجوان تان نشان دهید و مدام به وی بگویید که" تو برای من مهم هستی".

 

نوجوان را به خاطر خطاهایش سرزنش نکنید

 

در مواردی تنبیه کلامی و محروم کردن از امتیازهای ویژه یک نوجوان برای تغییر رفتار اشتباه وی مؤثر است. چنانچه رفتارهای منفی مانند لجبازی و خشونت در طولانی مدت در یک نوجوان سرکش مشاهده می شود باید تشخیص داد که این تنبیه در تصحیح رفتار وی مؤثر است یا تشویق. هنگامی که بعنوان والدین عصبانی می شوید و با نوجوان سرکش خود دعوا می کنید، مشکلی حل نمی شود. به فرزندان اموزش دهید زمانی را در ارامش بگذراند و در اتاق جداگانه ای بروید. کاری انجام دهد تا ارام شود، آنگاه با گفتگو در یک موقعیت مناسب مشکل خود را با گفتگو حل کنید و از سه عامل ارتباط، احترام و منطق استفاده کنید.

 

برای فرزند خود الگوی مناسبی باشید

 

والدین هنگامی که خود اشتباه می کنند تلاش می کنند با تعقل و تدبر به بررسی اشتباه خود بپردازند و مسوولیت کارهای خود را بر عهده بگیرند. بنابراین تلاش کنید این گونه  الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشید. والدینی که مسوولیت خطاهای خویش را نمی پذیرد نمی توانند از کودک یا نوجوان خود هم این انتظار را داشته باشند چرا‌که فرصتی برای اموزش و الگو پذیری نداشته است.

 

اجتناب از مسوولیت

نوجوانان وقتی که در انجام وظایف خود تحت فشار قرار می گیرند، مسوولیت را نمی آموزند. والدین گاهی وقت ها از اشتباه کردن نوجوانان جلوگیری می کنند، چون می خواهند فرزندانشان نمرات خوبی کسب کنند یا مربی خود را تحت تأثیر قرار دهند. شما فرزندتان را دائم به طرف موفقیت و بهترین بودن هل می دهید، و در صورت ناکامی او را تنبیه می کنید یا باتوجه چند برابر تلاش می کنید وی را به جایی که میخواهید ، برسانید. این تنها سبب می شود نوجوان شما برای حمایت به شما وابسته شود. با این کار نواجوان سرخورده می شود.

 

اهمیت نحوه برخورد با اشتباهات نوجوانان

 

ما انسان هستیم و همه اشتباه می کنیم. با عواقب اعمال خود می آموزیم و بهبود پیدا می کنیم.

بنابراین، هر چه قدر برای شما دشوار باشد، شیوه برخورد با اشتباهات نوجوانان این است که به آن ها اجازه خطا کردن بدهید و تنها مراقبشان باشید و راهنمایی شان کنید، آنها را از بهترین درسهایی که برای رشد یک شخص بالغ و دارای مهارت های زندگی است، محروم نکنید. یک الگوی خوب باشید، ولی بگذارید آن ها شکست بخورند. و زمانی که آن ها شکست بخورند، جمله هایی مثل “من به شما چنین گفتم” را فراموش کنید.

در عوض به آنها کمک کنید تا اشتباه خود را مرتفع کنند و از آن ها بخواهید دفعه بعد چه کار دیگری انجام دهند.

آنها باید اکنون این تجربه ها را تجربه کنند، یکی از علل آن است که نوجوانان در مرحله ی قبل از بزرگسالی و استقلال یافتن هستند، آنها سن بلوغ و غرورهای بی اندازه را تجربه می کنند و دوست دارند مثل افراد بزرگ رفتار کنند، و علت دیگر این است که، یک روز، شما در نزدیکی آنها نخواهید بود و باید وقتی که در آن جا نیستید تصمیم بگیرند که چه چیزی درست است و اگر اشتباه نکرده باشند و نتیجه اشتباهات خویش را ندیده باشند، چطور باید درست را از اشتباه تشخیص دهند.

ما بعنوان والدین، باید به یاد داشته باشیم که نوجوانان در مرحله نوجوانی، آغاز به یادگیری در خصوص روابط و شیوه انجام مسوولیت ها در بزرگسالی می کنند.

یکی از بزرگترین مشکلات والدین در شیوه برخورد با اشتباهات نوجوانان، کمبود ارتباط است. هر کاری که میتوانید برای بهبود ارتباط با نوجوان خود انجام دهید، ارتباط شما با نوجوانتان مشکلات را کاهش می دهد. بنابراین به اشتباهات نوجوان خود بعنوان مشکلات نگاه نکنید، به آن ها بعنوان یک فرصت تدریس و فرصتی برای نزدیک شدن به نوجوان خود نگاه کنید. و تلاش کنید که به وی نزدیک شوید تا بتواند صادقانه از خطاها و طرز فکر خود در خصوص آنها با شما صحبت کند.